Moskiewski teatr „Studija teatralnogo isskustwa” świętuje swoje 10-lecie

Reklama

sob., 11/21/2015 - 16:49 -- marianna.ruks

 

Dyrektor artystyczny „Studija teatralnogo isskustwa” (STI) i Międzynarodowego festiwalu Sezon Stanisławskiego, znany reżyser Sergiej Żenowacz z okazji dziesięcioletniego jubileuszu teatru wystawił słynną sztukę Nikołaja Erdmana „Samobójca”. Premiera odbyła się 1 marca w dzień narodzin STI, powiadomili RIA Novosti w biurze prasowym teatru.

Za wcześnie na podsumowanie

„Dziesięć lat temu dzięki szczęśliwemu zbiegu okoliczności, marzenie absolwentów mojego kierunku, aby po studiach pracować razem, spełniło się. W dzień swoich urodzin prezentujemy nowy spektakl „Samobójca” Erdmana – powiedział RIA Novosti Żenowacz. – Podsumowanie będziemy robić na emeryturze, a teraz myślimy o tym, jak pójdzie premiera, jak odbierze nową pracę widz. To, że teatr powstał, to, że żyjemy i pracujemy razem, że mamy swojego widza i jest zapotrzebowanie na nasz teatr – oto, co jest najważniejsze”.

Historia sztuki

Sztuka „Samobójca” została napisana Erdmanem w 1928 roku, ale za życia dramaturga nie była drukowana ani wystawiana w teatrze. Zainteresowanie tym utworem ze strony największych reżyserów, w tym Stanislawskiego i Mejerholda – jeden porównywał autora z Gogolem, a drugi nazywał „rosyjskim Molierem”, było niezwykłe. Jednak i przed, i podczas „chruszczowskiej odwilży” i po niej, spektakle według tej sztuki w teatrach im. Wahtangowa, Satyry i na Tagance były zamknięte.

Według reżysera, Erdman jest z tych autorów, którzy wyznaczyli pojęcie słowa, rosyjskiej literatury i wyprzedzili czas. Dziś nie można wyobrazić siebie bez Platonowa, Bułhakowa, Zoszczenko, Erdmana. „Każdy ma swój los – ktoś otrzymuje uznanie za życia, ktoś później, ale, jak mówił Bułhakow, „rękopisy nie płoną”- zaznaczył Żenowacz. – Erdman nie zobaczył swojej sztuki za życia – w 1959 roku była po raz pierwszy wydana w Niemczech, a w 1960 roku Nikołaj Robertowicz odszedł. Jakby paradoksalne to nie było, im więcej mija czasu, tym większe jest odczucie, że sztuka napisana została właśnie teraz, i zapotrzebowanie na nią również jest dzisiaj. Zewnętrzna satyryczność odchodzi, a na pierwszy plan wysuwa się głębokość, dalekowzroczność”.

Historia „małego człowieka”

„Samobójca”, według reżysera, to historia małego człowieka, nieudacznika Semiona Podsekalnikowa. Życie popycha go do jakichś niewiarygodnych rzeczy i pojawia się nawet myśl o tym, że być może, warto zatrzymać to życie. Obok sąsiedzi, którzy chcą na tym skorzystać. Dalej pojawiają się różne komiczne i tragiczne sytuacje. Jednak w rezultacie wszyscy dochodzą do wniosku, że nie zważając na nic, życie człowieka – to największy skarb.
„Chce się zrobić spektakl-wypowiedź o tym, co dzieje się teraz z ludźmi, porozmyślać nad dzisiejszym „małym człowieku” - podkreślił Żenowacz, - Co dotyczy gatunku, to, im dramaturgia jest głębsza i poważniejsza, tym trudniej jest uplasować ją w jednym gatunku. W sztuce są i elementy melodramatu u ekscentrycznej komedii, groteski, farsy, tragedii. To utwór, w którym poprzeplatane są wszystkie gatunki literackie, gdzie jest „śmiech przez łzy”. Twórca scenografii, stały współautor reżysera malarz Aleksandr Borowskij. W spektaklu zaangażowane są trzy pokolenia artystów studia. W roli Podsekalnikowa – Wiaczeslaw Ewlantiew, jego żony – Ewgenija Gromowa, teściowej – Anastasija Imamowa.

Z historii teatru

W czerwcu 2005 roku w Moskwie narodziły się „Studija teatralnogo iskusstwa” (STI), i stało się to głównym wydarzeniem roku. Młody pozapaństwowy teatr cieszył się szczególną uwagą szerokiego grona widzów i profesjonalistów. STI – jest siedmiokrotnym laureatem głównej teatralnej premii Rosji „Złota Maska”. Z powodzeniem występował w USA, Polsce, Łotwie, Litwie, Estonii, Korei Południowej.

Podstawowy repertuar teatru stanowią – z reguły, mało znane bądź nie mające wcześniej scenicznego wcielenia utwory światowej literatury. Wśród nich: „Podupadły ród” Leskowa, „Gracze” Gogola, „Walka życia” Dickensa, „Chłopcy” według Dostojewskiego, „Rzeka Potudań” według Platonowa, „Trzy lata” i „Notatniki” według Czechowa, „Notatki nieboszczyka” Bułhakowa i inne.

Następca Stanislawskogo

W marcu 2008 roku STI zyskało własny dom na ulicy Stanislawskogo w unikalnym budynku, gdzie w XIX wieku znajdowała się znana w całej Rosji fabryka kupców Alekesejewych, skąd pochodzi główny reformator rosyjskiego teatru Konstantin Alekseew (Stanislawskij). W 1904 roku objął on kierowanie fabryką i otworzył na jej terytorium teatr, gdzie wystawiał spektakle dla pracowników. Właśnie ten budynek po rekonstrukcji stał się domem STI, miejsce, które teraz znają i lubią mieszkańcy i goście stolicy.

Źródło: https://ria.ru/culture/20150301/1050219207.html
Tłumaczenie: Ilja Karnasewicz

 

 

Dział: 
Polub Plportal.pl:

Reklama