Zobacz rzadkie zdjęcia Syda Barretta. Grafika z oficjalnej książki o współzałożycielu Pink Floyd

Reklama

wt., 11/03/2020 - 14:17 -- MagdalenaL

Barrett: The Definitive Visual Companion, książka poprzednio dostępna jedynie w wersji deluxe, zostanie wydana w miękkiej oprawie tej jesieni.

Rzadka, w pełni autoryzowana książka o zmarłym współzałożycielu Pink Floyd, Sydzie Barrecie, zostanie wydana tej jesieni. Będzie ogólnodostępna i wcale niedroga. Barrett: The Definitive Visual Companion, która wyszła już w 2011 w wersji luksusowej o wysokiej jakości, w końcu będzie dostępna w miękkiej okładce od 24 listopada.

Książka zawiera 350 rzadkich zdjęć, na których widnieje Barrett oraz Pink Floyd podczas występów, prób, zdjęcia z zaskoczenia podczas pobytów w domu jak i również dzieła wykonane przez Syd’a za życia, które przetrwały - do tego listy miłosne, zapiski, pocztówki, czy inne formy korespondencji. Nowa edycja zawiera dwie prace Barretta, które nie zostały wcześniej opublikowane. Jego rodzina oraz członkowie zespołu brali udział w jej tworzeniu.

Autorzy – Russell Beecher oraz Will Shutes – podzielili książkę na pięć części:
“Zdjęcia: Pink Floyd”, “Zdjęcia: Solo”, “Listy”, “Dzieła” oraz wstęp.
Wstęp zawiera zdjęcia Barretta z niektórymi z jego malowideł oraz zdjęcie z dzieciństwa z lat około 1949-1950 wraz z wyjaśnieniem jak autorzy skompilowali zawartość książki, przeprowadzając wywiady z rodzeństwem Barretta oraz przeczesując jego zdjęcia rodzinne. Uwzględnili również podpisy zdjęć fotografów - członków Pink Floyd, jak na przykład Rogera Watersa oraz ludzi, z którymi pracował i którzy oglądali jego występy na żywo od zawsze.

Barrett współzałożył Pink Floyd w roku 1965 i przewodził zespołowi, dopóki jego chwiejne zachowanie nie skłoniło zespołu do pójścia naprzód bez niego. W tym samym okresie do grupy dołączył David Gilmour - przyjaciel Barretta - jako gitarzysta i po odejściu Syda przejął w zespole większą rolę niż dotychczas. Gilmour oraz Waters byli współproducentami solowego debiutu Barretta, wydanego w 1970 The Madcap Laughs, następnie Gilmour oraz Richard Wright zostali współproducentami jego drugiego, a zarazem ostatniego albumu, Barrett, który został wydany później tego samego roku.

Przez następną dekadę Syd stopniowo wycofywał się z życia publicznego, a plotki głosiły, że jego lubowanie się w psychodelikach jest przyczyną chwiejnego zachowania artysty. Pink Floyd zadedykowali swój utwór “Shine on You Crazy Diamond” właśnie mu oraz odnieśli się do niego w albumie The Wall. Barrett zmarł na raka trzustki w lipcu 2006 roku.


“Untitled 24” autorstwa Syda Barretta, 1971. Farby olejne oraz kawa na płótnie.

Kiedy w 2016 roku Pink Floyd wydali zestaw zatytułowany Early Years (zawierający płyty CD, DVD, pamiątki, zdjęcia, plakaty itd. - przyp. tłum.), Nick Mason powiedział “Rolling Stone”, że ma nową teorię dotyczącą powodu, dla którego Barrett stał się tak niesumienny w schyłku jego współpracy z zespołem. “Patrząc wstecz, nie ma wątpliwości, że LSD grało w tym dużą rolę, ale myślę, że być może on po prostu zdał sobie sprawę, że wcale nie chciał być członkiem rockowego zespołu”, powiedział perkusista. “Grał w zespole, zrozumiał, że to nie to, co naprawdę chce robić i prawdopodobnie chciał wrócić do szkoły artystycznej, ale nie wiedział, jak się z tego wydostać. Oczywiście nie potrafiliśmy uwierzyć, że ktoś może nie chcieć należeć do zespołu rockowego.”

“Myślę, że kiedy bawił się piosenkami, jak na przykład “Jugband Blues” (album A Saucerful of Secrets), robił to jako kaprys, twierdząc, że wyjdzie kolejny, dziwaczny kawałek, jednak ja myślę, że był on niepospolity w wyjątkowy sposób”, kontynuował Mason. “Myślę, że Syd tak naprawdę próbował odejść z zespołu”.


Syd i jego kot Frisky, 183 Hills Road, Cambridge, około 1964.

W innym wywiadzie z “Rolling Stone” Waters odniósł się do przypuszczeń Masona. “To niesamowicie prawdopodobna teoria”, powiedział. “Myślę, że może coś w tym jest, ale nigdy nie dowiemy się na pewno, ponieważ wtedy już zachowanie Syda było bezsensowne, więc ciężko powiedzieć co siedziało w jego głowie. Nigdy się nie dowiemy.”

Gilmour oddał hołd Barrettowi w tym roku podczas koncertu transmitowanego na żywo, śpiewając solowe piosenki Barretta “Octopus” oraz “Dominoes”. W trakcie transmisji powiedział też, że pracuje nad książką o Barrecie, kolekcjonując teksty artysty. “Syd był niekonwencjonalnym tekściarzem i liderem”, oznajmił. “Był kilka lat młodszy od reszty członków zespołu, ale za to bardzo, bardzo bystry. Z jakiegoś powodu, niestety, zwariował. Jest dużo teorii na temat tego, dlaczego tak się stało i podejrzewam, że narkotyki miały na to ogromny wpływ. Mimo wszystko, był bardzo przebojowym człowiekiem, a do tego niesamowitym poetą".

Autor: 
Kory Grow Tłum. Julia Karoń
Polub Plportal.pl:

Reklama