Coraz więcej powieści kryminalnych na rynku: Barry Forshaw wybiera najlepsze z najnowszych

Reklama

ndz., 08/14/2016 - 19:03 -- Anonim (niezweryfikowany)

Nie ma nic złego w kryminałach, których jedynym celem jest sprawienie, by czytelnik przerzucał kolejne strony. Mimo tego, korzystniej jest zawrzeć w utworze jakieś wartości oraz skupić się na jakości prozy - oczywiście nie kosztem impetu opowieści, a przez skupienie się odrobinę więcej na języku.

W przypadku francuskiego pisarza Pierre'a Lemaitre'a, jakość pisania spotyka się z uznaniem, nawet jeśli praca przechodzi przez ręce jego tłumacza, doskonałego Franka Wynne'a. Tytuł nowej książki Krwawe gody zapożyczył od Federico Lorca - jest jeszcze jedna wiadomość z drugiej ręki o tej książce, lecz jak na razie nie może zostać ujawniona.

 

Alex Lemaintre'a miał ogromny wpływ na kryminały i stopniowo odniósł sukces. Główna bohaterka, Sophie, jest dręczona przez wspomnienia z przeszłości. Pewnego ranka dowiaduje się, że chłopiec, którym się opiekuje, zmarł, a wydarzenia prowadzące do jego śmierci zostały wymazane z jej pamięci. Uciekając od postawionych jej oskarżeń, przed którymi nie jest w stanie się obronić, przybiera nową tożsamość i wychodzi za mąż za mężczyznę, którego poznała w sieci. Podczas gdy ona nie ona nie zna prawdy, okazuje się, że ktoś inny ją zna i nieuchronnie nadchodzi jej ujawnienie. Czuć Alfreda Hitchcocka, ale wątpliwym jest, że Mistrz Trzymania w Napięciu czułby, że jego spuścizna leży w niewłaściwych rękach.

 

Uczepiając się Francuzów (i eleganckiego języka), Klimat strachu przypomina, że Fred Vargas jest jednym z najbardziej ekscentrycznym pośród obecnych europejskich pisarzy. Jej najnowsza powieść pokazuje, dlaczego Vargas jest tak poważana. Inspektor Adamsberg prowadzi śledztwo w sprawie śmierci kobiety zamordowanej podczas kąpieli. Wkrótce ginie kolejna osoba, uczestnik wycieczki na Islandię, która odbyła się dekadę wcześniej. Czy zamieszany jest w to islandzki demon? Styl Vargas ma niezwykle dobrą jakość, jak cała jej praca - świat rzeczywisty przefiltrowany przez obcy pryzmat. Nie jest to jej najlepsza powieść, lecz wciąż wysoce imponująca.

 

Doskonałym miejscem akcji nie jest jedynie francuska prowincja, jak udowodnił Malcolm Mackay w kryminale Dla znających zakończenie. Mackay znany jest jako autor cyniczny, nie marnujący słów, a który został nakarmiony poetycką wrażliwością. W swojej najnowszej książce pokazuje nam ciemną stronę Glasgow oraz losy Usmana Kassura, który wykorzystuje w świecie przestępczym reputację starszego brata, by pielęgnować swoje kryminalne ambicje. Jest jedyną postacią w całej tej zatłoczonej narracji, której brakuje elementu grozy, ale autor umiejętnie posługiwał się językiem, co uczyniło jego wcześniejsze prace godnym zapamiętania.

 

Wpływowy debiut Norwegian by night Dereka B. Millera nie jest idealny, ale szybko wciągnął czytelników w mroczne skandynawskie terytoria, morderstwo, bałkańskich łotrów i gorączkową pogoń przez kraj. Kobieta w zieleni jest całkowicie inna. Akcja toczy się w Iraku. Brytyjski dziennikarz Thomas Benton dołącza do grupy starającej się rozgryźć okoliczności śmierci dziewczyny, która zginęła podczas Operacji Desert Storm dekadę temu. Zaangażowanie w politykę zagraniczną USA prowokuje i pasuje do bogatej oraz złożonej charakterystyki postaci.

 

Insynuacje Marka Lawsona nie są właściwie kryminałem, lecz walką pomiędzy ogromnie utalentowanym Lawsonem a niesprawiedliwym upadkiem kariery - jest to dla niego bardzo osobisty temat. W powyższym utworze proza została wyszlifowana do najwyższego możliwego standardu.

When the Music’s Over Petera Robinsona, powieść równie dobra jak reszta jego książek, opowiada o detektywie prowadzącym dochodzenie w sprawie wykorzystywania seksualnego. Demonstruje zwyczajny styl pisarza, natomiast elegancki styl jest charakterystyczny dla Ostatniej spowiedzi Thomasa Hawkinsa Antonii Hodgson. Innowacja nie była problemem dla Hodgos, która w Diabeł z wód Marshalla udowodniła, że jest jednym z najbardziej imponujących praktyków kryminałów historycznych. Opowiada o próbach udowodnienia swojej niewinności przez Toma Hawkinsa przed spotkaniem ze stryczkiem. Laura Lippman jest twórczynią jednych z najbardziej obiecujących współczesnych powieści kryminalnych, a Jezioro Wilde opowiada o prawniczce, która dowiaduje się, że jej rodzina jest powiązana z morderstwem.

 

Norweski pisarz Gunnar Staalesen napisał wybitną serię, w której głównym bohaterem jest Varg Veum, a Where Roses Never Die umacnia jego pozycję. Najnowsza książka, również świetnie napisana, przedstawiająca Varga na szlaku zaginionej dziewczyny, pokazuje przykład pisarza mającego swoją grę pod całkowitą kontrolą, biorąc pod uwagę bodźce pisarza oraz idealnie wyważoną prozę.

Autor: Barry Forshaw

Tłumaczenie: Daria Skrzypczak

Źródło: https://www.independent.co.uk/arts-entertainment/books/the-rise-in-literary-crime-novels-barry-forshaw-picks-the-best-new-crime-with-a-stress-on-more-a7136411.html

Polub Plportal.pl:

Reklama