Cillian Murphy przeprasza za wszystko w przejmującym postapokaliptycznym filmie

Reklama

pt., 07/02/2021 - 20:58 -- MagdalenaL

W filmie krótkometrażowym All of This Unreal Time, którego światowa premiera odbędzie się na Międzynarodowym Festiwalu w Manchesterze, aktor Cillian Murphy gra człowieka z misją egzystencjalną.

Przechadzając się nocą po pustych, zamkniętych ulicach nieznanego miasta, jego anonimowy bohater rozmyśla o wstydzie, winie i męskości, i poetycko krytykuje siebie za to, że nie traktował innych ludzi i planety z większą troską.

To podróż, którą przebyło wiele osób przez ostatni rok z hakiem.

Przyszedłem tutaj, aby przeprosić – deklaruje w eterze. Znajduję się w połowie mojego życia, w ciemnym lesie, a teraz jestem tutaj, w lesie mojego umysłu, a każde drzewo to wstyd, każda żywa istota jest jak nagana i zdaję sobie sprawę, że muszę mówić teraz swobodnie, zanim cię stracę.

Nie wiadomo, czego żałuje gwiazda serialu Peaky Blinders ani kogo przeprasza przez cały 25-minutowy film. Jednak scenarzysta Max Porter, który napisał pierwszy scenariusz przed pandemią, ma nadzieję, że przemówi on do większości widzów.

„Element prawdziwej obcości”

„O to właśnie w tym chodzi – chcemy, aby była to współpraca z widzem, tak aby konfrontował się z własnymi religijnymi, duchowymi, politycznymi i fizycznymi relacjami z otaczającym go światem” – wyjaśnia Porter.

„Był to rodzaj postapokaliptycznego utworu, a już na pewno depresyjnej spowiedzi, która miejmy nadzieję przerodzi się w coś ekstatycznego”.

„Chociaż sfilmowanie go podczas pandemii nadało mu także element prawdziwej dziwności, czego nie mogliśmy zaplanować”.

Porter jest prawdopodobnie najbardziej znany ze swojej debiutanckiej powieści Grief is the Thing with Feathers i Lanny'ego, który znalazł się na liście Bookera. Przy swoim najnowszym projekcie współpracował z reżyserką filmów i teledysków Aoife McArdle (U2, Bryan Ferry, Anna Calvi), aby przenieść nieustannie ewoluujący monolog z kartki na ekran.

McArdle znalazła kilka „niezwykłych miejsc w Londynie”, zauważa Porter. „Miejsca, które wyglądały, jakby mogły pochodzić z zepsutej wersji science fiction Londynu lub opuszczonego Londynu z planu filmowego będącego w umyśle tej postaci.

„To prawie tak, jakby porównywał prawdziwe miejsca z miejscami w jego umyśle”.

„Objął szaleństwo”

Jak stwierdza, twórca uznał, że proces określania wewnętrznego i zewnętrznego cierpienia jednego mężczyzny jest aktualnie dość „przejmujący” i to sprawiło, że „na nowo poczuła”, dlaczego kocha robić to, co robi.

Stwierdziła również, że Murphy nie miał nic przeciwko temu, że kilka razy kazała mu leżeć w błocie podczas jednej szczególnie ciemnej i deszczowej nocy.

„Wprowadziliśmy trochę adrenaliny” – mówi. „Myślę, że czujesz, że wszystko, co mówi, jest niefiltrowane i dzieje się w czasie rzeczywistym, i chociaż słowa są tak poetyckie, nadal wydają się być bardzo naturalne i zależy to od jego umiejętności [Murphy’ego] i sposobu, w jaki zagrał szaleństwo a także sposobu, w jaki to zrobiliśmy!”

„Wszystko to dodaje, jak sądzę, doznań zmysłowych”.

Murphy, który zdobył sławę prawie 20 lat temu w innym postapokaliptycznym filmie o tytule 28 Days Later, powiedział, że czuł się „bardzo szczęśliwy, że miał okazję wykonać tę pracę podczas tego kryzysu i smutku, które działy się w 2020 roku”.

Dobrze napisany i stylowo nakręcony film All of This Unreal Time jest również bogaty w intensywnie industrialne i naturalistyczne brzmienie skomponowane przez DJ-a i producenta muzyki elektronicznej Jona Hopkinsa, wraz z Aaronem i Bryce'em Dessnerem z amerykańskiej indierockowej grupy muzycznej The National.

Fani Taylor Swift mogą znać Aarona Dessnera jako człowieka, który pomógł stworzyć jej ostatni nagrodzony nagrodą Grammy album Folklore, natomiast słuchacze BBC Radio 6 Music i entuzjaści festiwali dobrze wiedzą o doświadczeniu Hopkinsa w tworzeniu ambient minimal techno beats.

„Przemysł i mrok”

„W mieście panuje prawdziwy hałas przemysłowy i ciemność, a pod koniec stopniowo zmienia się ono w bardziej naturalną przestrzeń” – wyjaśnia Hopkins. „Kiedy słyszysz delikatne dźwięki występujące w swej naturze, są one szczególnie wypielęgnowane, ponieważ wcześniej przeszły przez ten cały mrok”.

„Osobiście najbardziej dumny jestem ze sceny końcowej” – dodaje. „Nie zdradzę, co to jest, ale to było jedno z tych miejsc, w których muzyka miała trochę własnej przestrzeni i była okazja do głębszego zadumania się w melodii i kilku konkretnych akordów! Ponieważ wiele ujęć z tego filmu jest bardzo industrialnych i ciemnych".

Do niedzieli goście tegorocznego, nieco przebudowanego, odbywającego się co dwa lata festiwalu sztuki, będą mogli obejrzeć film w realistycznym montażu świetlno-dźwiękowym „na zupełnie innym poziomie” odbywającym się w Manchester Central. Wraz z „otaczającymi cię ptakami i brzęczącymi butelkami na ulicy” - mówi McArdle z radością.

Dla tych, którzy nie mogą dotrzeć do Manchesteru, film został udostępniony do obejrzenia na stronie festiwalu. https://mif.co.uk/whats-on/all-of-this-unreal-time/

All Of This Unreal Time | Trailer | MIF21

 

 

Niezależnie od sposobu, w jaki ludzie zdecydują się go przetrawić, zarówno reżyser, jak i scenarzysta chcą, aby prawdziwa praca zaczęła się dla widzów, gdy tylko pojawią się napisy końcowe.

„Dostaniesz coś, co jest całkowicie zdumiewające i wymagające odpowiedzi na pytania” – podsumowuje Porter.

„Co to jest? Czy to film? Czy to wyznanie? Czy to wiersz? Czy to tyrada? Czy to po prostu Cillian ma załamanie nerwowe?".

 

All of This Unreal Time odbywa się w Manchester Central od 1-4 lipca, a także na życzenie do 18 lipca w ramach Manchester International Festival.

Autor: 
tłum. Natalia Stawicka
Polub Plportal.pl:

Reklama